لغت نامه ی قهوه

آمريكانو: اسپرسو با آب جوش اضافه .


كاپوچينو: قهوه و شير با نسبت مساوي .ويژگي اين قهوه شيري است كه با بخار فشار بالا كف دار شده. هميشه شير را قبلا بجوشانيد.


كورتو: اسپرسو زده شده با نوشيدني الكل دار مثل گراپا .


اسپرسو: فنجان اسپرسو نبايد بيش از 30 ميلي ليتر باشد و با گذراندن آب داغ فشار بالا از ميان قهوه آسياب شده تهيه مي شود. براي قهوه شناسان نوشيدن اسپرسو خالص ترين راه لذت بردن از قهوه است.

تاریخچه قهوه در ایران

قهوه از قرن نهم در ایران نوشیده می شد. صوفی ها با کمک نوشیدن قهوه می توانستند خود را برای انجام مراسم مذهبی بیدار نگه دارند.

در دوران صفوی بود که قهوه خانه ها بعنوان مکانهایی برای تجمع شاعران و هنرمندان در ایران رواج پیدا کرد.


در سال 1664 کاشف الدین یک داروشناس صفوی، یک رساله در مورد ارزشها و خصوصیات قهوه به شاه عباس دوم تقدیم کرد.


تاریخ فرهنگ نوشیدن چای در ایران تنها از انتهای قرن پانزدهم شروع شد. از آنجایی که کشورهای تولید کنند قهوه مسافت زیادی تا ایران داشتند، حمل و نقل قهوه به ایران مشکلات بسیار داشت.

افسانه ها

روزی یک چوپان یمنی به نام خالد در حالی که گله اش را به چرا می برد متوجه شد که شترها و گوسفندانش با خوردن میوه ای خاص تا آخر شب سرحال بودند. چوپان این واقعه را برای راهبان معبد چهودت تعریف کرد.

آنها مشتاقانه آماده شدند که بفهمند واقعیت ماجرا چیست. کمی قبل از آن که از صحت ادعای چوپان مطمئن بشوند تصمیم گرفتند که خودشان این دانه ها را امتحان کنند و شروع به استفاده از آن کردند تا برای دعا کردن و کار زمان بیشتری هوشیار بمانند.

کلیسا در ابتدا قهوه را نوشیدنی شیطان اعلام کرد تا وقتی که پاپ کلمنت هشتم تصمیم گرفت آن را حلال اعلام کند.

در قرن هفدهم دانشمندان باور داشتند که قهوه نوعی سم است و در روز قضاوت (قیامت/جزا) هر کس از آن نوشیده باشد با چهره ای به سیاهی مزارع قهوه بر خواهد خواست.